ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: Ράνια Φιλίνδρα Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια
Ας πάρουμε για παράδειγμα το ποδόσφαιρο που είναι ένα ομαδικό άθλημα. Μέσα από την επαφή με το συγκεκριμένο άθλημα τα παιδιά και οι έφηβοι ασκούν το σώμα τους, δυναμώνουν τους μυς, χάνουν περιττό βάρος, αποκτούν καλή φυσική κατάσταση και μαθαίνουν εμπειρικά τα μέρη του σώματός τους.
Πέρα όμως από αυτά τα οφέλη, που όλοι ξέρουμε, οι αθλητές ασκούνται σε δεξιότητες ζωής που αργότερα χρησιμεύουν ως «εργαλεία» και στις υπόλοιπες πτυχές της ζωής τους. Για να δούμε ποιες είναι αυτές οι δεξιότητες:
Αυτοπεποίθηση – τα παιδιά έρχονται σε επαφή με το σώμα τους, το παρατηρούν να αλλάζει, να δυναμώνει και δημιουργούν μια θετικότερη και πιο ολόκληρη εικόνα για τον εαυτό τους. Ειδικά, για έναν έφηβο/η ο οποίος βλέπει το σώμα του να μεταμορφώνεται καθημερινά (εμφάνιση τριχοφυίας, αύξηση σωματικού βάρους, διόγκωση των μαστών κτλ) η επαφή με κάποιο άθλημα τον βοηθά να φροντίσει το σώμα του, να εξελίξει τις δυνατότητες που αυτό έχει και τελικά να ασκήσει έναν έλεγχο πάνω σ’ένα σώμα που διαρκώς αλλάζει.
Δημιουργικότητα - σε οποιοδήποτε ομαδικό άθλημα το παιδί και ο έφηβος αναλαμβάνουν ένα πόστο – έναν ρόλο μέσα στα πλαίσια μιας ομαδικής διαδικασίας. Στο ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ, για παράδειγμα, κάποιος βρίσκεται σε θέση «άμυνας» ή «επίθεσης». Από τη θέση αυτή καλείται να αναπτύξει το δημιουργικό του πνεύμα, να βρει τρόπους να ελιχθεί, να σκεφτεί γρήγορα, να πάρει άμεσες αποφάσεις, να συνεργαστεί για ένα συλλογικό σκοπό. Η φαντασία και η δημιουργικότητα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή εντός και εκτός γηπέδου.
Επίλυση προβλημάτων – οι αθλητικές δραστηριότητες είναι συνδεδεμένες με την επίλυση προβλημάτων. Πώς θα βρω τρόπους για να σταματήσω τον αντίπαλο πριν μπει στην «περιοχή μου» και με απειλήσει; Τι μπορώ να κάνω για να ισοφαρίσω το σκορ; Ποιά θέση πρέπει να πάρει ο καθένας μέσα στην ομάδα για να έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα; Χωρίς τα παιδιά να το καταλαβαίνουν βρίσκονται μονίμως αντιμέτωπα με προκλήσεις και εμπόδια που πρέπει να λύσουν. Παρόμοια ερωτήματα αφορούν όλους τους τομείς της ζωής σε καθημερινή βάση.
Επιμονή – Όταν ένα παιδί βρίσκεται για πρώτη φορά σε επαφή με μια μπάλα ξέρει ότι δεν μπορεί αμέσως να τη χειριστεί επιδέξια. Παρ’όλα αυτά, μέσα από την εξάσκηση αναπτύσσει σταδιακά δεξιότητες και τεχνικές που το βοηθούν να εξελιχθεί και να μάθει να επιμένει αντί να παραιτείται της προσπάθειας. Σε έναν ανταγωνιστικό κόσμο όπως είναι ο σημερινός στον οποίο μας ζητείται καθημερινά να εξελίσσουμε καινούργια δεξιότητες η επιμονή είναι ένα πολύ βοηθητικό εργαλείο.
Συγκέντρωση – Η συγκέντρωση αναπτύσσσεται μέσα από την ομαδική συνεργασία. Το παιδί ακούει, παρατηρεί τους άλλους και συμμετέχει σε μια συλλογικότητα. Το να είναι κανείς συγκεντρωμένος σημαίνει ότι δεν σκέφτεται μόνο τον δικό του ρόλο μέσα στην ομάδα αλλά επικεντρώνεται στο πως ο ρόλος αυτός θα συμβάλλει στον ομαδικό στόχο.
Μη λεκτική επικοινωνία – τα παιδιά αναπτύσσουν όχι μόνο τη λεκτική αλλά και τη μη λεκτική επικοινωνία. Το βλέμμα, μια χειρονομία, η στάση του σώματος, οι εκφράσεις του προσώπου είναι σήματα μέσα από τα οποία οι αθλητές εκφράζουν συναισθήματα, επικοινωνούν και δημιουργούν σχέσεις.
Συνεργασία – όλα τα αθλήματα είναι συνδεδεμένα με τη συνεργασία ακόμα και τα ατομικά. Μέσα από τον αθλητισμό τα παιδιά δουλεύουν μαζί και μοιράζονται τις ευθύνες για να πετύχουν ένα κοινό στόχο. Μαθαίνουν ότι η ατομική ευθύνη είναι απαραίτητη για την επιτυχία της ομάδας και αντιλαμβάνονται ότι η συμμετοχή τους έχει αξία ανεξάρτητα από το ρόλο τους στην ομάδα.
Υπευθυνότητα – Όταν τα παιδιά εξασκούνται στη συνεργασία μαθαίνουν ότι οι πράξεις τους έχουν επιπτώσεις στους άλλους. Μαθαίνουν, για παράδειγμα, ότι μπορεί με μία τους απρόσεχτη κίνηση να χτυπήσουν κάποιον σοβαρά ή ότι αν δεν συνεργαστούν και λειτουργήσουν ατομικά αυτό θα έχει κόστος στην επίδοση όλης της ομάδας. Τα παιδιά κάνουν λάθη, μαθαίνουν να μαθαίνουν από αυτά, παίρνουν την ευθύνη που τους αναλογεί και συνεχίζουν την πορεία τους. Τι καλύτερο για μια ουσιαστική μάθηση;
*Η Ράνια Φιλίνδρα είναι ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια με ειδίκευση στη συστημική-οικογενειακή θεραπεία. Σπούδασε ψυχολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών απ’όπου αποφοίτησε το 2002. Το 2005 ξεκίνησε την εκπαίδευσή της στο Αθηναικό Κέντρο Μελέτης του Ανθρώπου (ΑΚΜΑ) όπου παρακολούθησε για τρία χρόνια το πρόγραμμα ειδίκευσης στην Γενική Θεωρία των Συστημάτων για Εφαρμογές στις Επιστήμες του Ανθρώπου. Αργότερα συνέχισε και ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή της στην Οικογενειακή θεραπεία στο Συστημικό Κέντρο Εκπαίδευσης και Ψυχοθεραπείας (ΣΚΕΨΥΣ). Έχει παρακολουθήσει εκπαιδευτικά σεμινάρια διαφόρων προσεγγίσεων με θέμα το συντονισμό ομάδων (ψυχόδραμα, Process Work, εκπαίδευση στο συντονισμό Σχολών Γονέων κτλ).
Από το 2004 που ξεκίνησε η επαγγελματική της δράση έχει εργαστεί σε δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, εκπαιδευτικά πλαίσια ειδικής αγωγής, ινστιντούτα επαγγελματικής κατάρτισης (ΙΕΚ) ενώ παράλληλα τα τελευταία χρόνια συντονίζει ομάδες εφήβων, γονέων και εκπαιδευτικών στην Αθήνα και την περιφέρεια. Επίσης, συνεργάζεται με παιδικούς σταθμούς και φροντιστήρια ως εξωτερική συνεργάτης. Τα τελευταία χρόνια διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στο κέντρο της Αθήνας όπου παρέχει συμβουλευτική και ψυχοθεραπεία σε εφήβους και ενήλικες (ατομικά, ζευγάρια, οικογένειες).
τηλ: 6936611493
e-mail: raniafilindra@gmail.com
ΠΗΓΗ: youngtalents.gr
